De huidige wereldorde wordt gekenmerkt door een overweldigende transformatie die na de Industriële Revolutie zijn weerga niet kent: economische crisis, grote complexiteiten, vraagstukken rond duurzaamheid, ineenstortende conglomeraten. Hiërarchische structuren, waar enkelen het voor velen voor het zeggen hebben, blijken niet meer te werken. De leiding heeft geen flauw idee wat er op de werkvloer speelt en gebeurt. Alles lijkt op losse schroeven te staan.

In grote lijnen lijkt het erop dat er twee reacties worden gehoord:

• Teruggrijpen op het verleden. Laten we terug gaan naar de oude orde, naar oude religies, dat biedt houvast, hetgeen vaak gepaard gaat met fundamentalistische trekken.
• Vasthouden aan de status-quo. Het waait wel over, gewoon door blijven gaan, doormodderen. Het materialistische denken voert hierin de hoofdtoon.

Toch is er een derde optie: het richten op de toekomst. Door te leren van de toekomst, terwijl die zich ontvouwt. En dat op basis van de eigen, aangeboorde inspiratiebron. Dit kan zich zowel op micro- (persoonlijk), meso- (groepen), macro- (instituties) als mundo- (wereld) niveau manifesteren. Leiders (micro) die de weg vinden om vanuit de bron, hun bezieling, hun authentieke Zelf te opereren zullen groepen (meso) en organisaties (macro) en zelfs de wereld tot collectieve transformatie naar nieuwe realiteiten weten te inspireren.

Dit is wat C. Otto Scharmer het U-proces noemt (theoryu.com). Duurzame en beklijvende transformatie is het gevolg van het doorlopen van dit U-proces.

Het U-proces

Coaching is in wezen ook een U-proces. De Coach helpt individuen en teams door het U-proces te gaan door het stellen van de juiste vragen. We kennen immers allemaal het gezegde: Verander de wereld en begin bij jezelf.

“Be the change you wish to see in the World” (Gandhi)