Elke morgen als we in Bergen zijn staan we bijtijds op, zo ongeveer kwart voor acht, en zetten onze honden achter in de auto. We doen een paar boterhamzakjes in onze zakken en rijden naar het strand dat op ongeveer zes km van ons vandaan ligt. We hebben Donna, een bijna 12 jaar oude, maar nog zeer vieve blonde labrador, Bommel, 3 jaar oud, ook een labrador maar dan bruin, een stevige doerak en tenslotte Saartje, onze nieuwste aanwinst, nu 1jaar, een speelse en slimme Jack Russell, die onafscheidelijk van Bommel is. Lees verder…
Langs het strand
8 augustus 2010 door Boy van DroffelaarUit het vormloze Niets
14 juli 2010 door Boy van DroffelaarDe zomer is in volle glorie aanwezig. De warmte , soms zelfs de hitte, en de onvermijdelijke onweersbuien in de avond , brengt ons in andere sferen. Nederland zindert, de voetbalkoorts heeft ons dat speciale gevoel van verbondenheid met elkaar gegeven. Het is mooi te zien hoe een sportteam zo’n enorme energie en gevoel van eenheid kan ontketenen in een gehele natie en ver daarbuiten, zelfs als ze op het laatste moment verliezen.
Ik vraag me dan af: hoe ontstaat zoiets. Ergens , op een bepaald moment, wellicht in een bepaalde setting is die geest aangewakkerd. Minuscuul klein, een vonk, in een klein flitsje, misschien niet eens bewust, ontstaat een kiem en die brengt een kettingreactie teweeg eerst in het team zelf en vervolgens slaat het over naar de supporters en dan naar de hele samenleving en het groeit en groeit. Die kiem kan een enkel woord geweest zijn op het juiste moment, een gebaar, misschien wel een moment van stilte. Het is net als de trilling van de vleugel van een kolibrie in het Amazonegebied die kan uitgroeien tot een overweldigende orkaan in het Caribische gebied. Lees verder…
Vrijheid. Wat kunje doen voor de vrijheid van een ander?
6 mei 2010 door Boy van Droffelaar
Afgelopen dinsdag 4 mei was ik ruim op tijd aanwezig in de Pauluskerk op de Brink om het meditatief moment bij te wonen voorafgaand aan de stille tocht door het centrum van Baarn naar het Monument in het Amaliapark. Ik steek een kaarsje aan , ga zitten en wacht in stilte op wat gaat komen. Het thema van het meditatief moment luidt: Vier Vrijheid. Wat kunt u doen voor de vrijheid van een ander? Lees verder…
Wilderness Trail (2)
21 oktober 2009 door Boy van DroffelaarAls het al licht is, word ik wakker van het concert van de vogels. Ik dommel nog wat en sta dan op. De Natuur ontwaakt. Samen met Wiet doe ik enkele yoga oefeningen die hij me voordoet. Ik heb nog veel te leren. Iedereen wordt nu zo’n beetje wakker. Hoe laat zou het zijn, een uur of zes? Lees verder…
Wilderness Trail (1)
21 oktober 2009 door Boy van DroffelaarBegin oktober heb ik deelgenomen aan een Wilderness Trail in Zuid Afrika. Het vond plaats in het wonderschone wildreservaat Umfelozi, dat zich ten zuiden van Swaziland bevindt. Een Wilderness Trail is een tocht in de Natuur met een man of vijf, zes met een facilitator en staat onder leiding van twee lokale gidsen.
De organisatie is in handen van de Foundation of Natural Leadership
Het is zonder horloge, zonder mobile, zonder boek, maar wel met een notitieboekje lopen en zijn in direct contact met de Natuur. Slapen doe je op je matje zonder tent onder de sterrenhemel. Drinkwater komt uit de rivier.
Het idee erachter is om als mens , als leider een paradigm-shift te ervaren van separatisme naar verbondenheid. Deze transformatie otvouwt zich via het U-proces. Door de diepe gesprekken met de deelnemers onderling, samen met de ervaring van de puurheid van de Natuur wordt een vruchtbare basis gelegd voor verbinding met het Innerlijk Weten. Wijsheid komt van binen uit. De lessen die de Natuur ons biedt hebben mij richting gegeven. Voor mij was het een life-changing-experience.
Message in a bottle…
31 augustus 2009 door Boy van DroffelaarTijdens de training om gecertificeerd MMS Coach te worden heb ik niet alleen geleerd hoe ik een goede coach kan zijn, maar heb ik ook persoonlijke verdieping en groei ervaren. Ik ben o.m. veel bewuster in het NU gaan leven. Wat gebeurt er HIER en NU? Wat ontvouwt er zich voor mij? Wat beleef ik op dit moment? Het is jezelf met hart en geest open stellen voor de wereld om je heen en niet in gedachten aan de dingen voorbij lopen. Zo liep ik begin juni op een mooie zondagmorgen met onze twee labradors, Donna en Bommel, al vroeg op het strand tussen Bergen aan Zee en Schoorl. Bij de palen (zie boven aan de website) blijf ik altijd even staan om te genieten van de zee, de ruimte, het licht. Op de terugweg zoekt Donna langs de vloedlijn altijd naar een ‘prooi’, meestal een colablikje of een plastic fles. Bij het verlaten van het strand legt ze de prooi voor me neer en gooi ik het in de afvalbak. Zo ook die zondagmorgen. Ik pakte haar catch-of-the-day op en keek nu bewust wat ik mijn handen kreeg. Lees verder…
De kracht van bezieling…
27 augustus 2009 door Boy van DroffelaarEen van de doelstellingen die ik voor ogen had toen ik aan de MMS Coachtraining begon, was het zijn van een (nog) betere vader/coach voor onze kinderen. En dat werkt. Ik heb geleerd beter, zonder oordeel, te luisteren en niet alwetend adviezen te geven, maar door vragen te stellen ze zelf eigen richtingen te laten ontdekken.
Zo ben ik onlangs op een zondag naar Groningen gereden om een mooie zomermiddag en -avond door te brengen met Joost, één van onze zonen. Joost studeert Economics & Business Economics en heeft net een intensief bestuursjaar achter de rug. Hij was fiscus I bij Aegir, de studenten roeivereniging. Een zware functie die je geheel in beslag neemt, Aegir telt ca. 600 leden en heeft zo’n 100 boten. De financiële verantwoordelijkheid zou je wel kunnen vergelijken met die van een bedrijf van enige omvang. Kortom een jaar waar je ontzettend veel van leert. Lees verder…
Wie goed doet, goed ontmoet…
25 augustus 2009 door Boy van DroffelaarVorige week belandden Ria en ik na een heerlijke boottochtje rond Alkmaar op het terras van “Het Huis met de Pilaren” in Bergen. Saartje, onze Jack Russell pup, lag aan onze voeten en we genoten van een heerlijk glas rosé. Er kwam een gezin voorbij, vader, moeder en een zoontje van ca. 12 jaar en ik zag in een paar seconden het volgende gebeuren. De jongen zag Saartje en een blije, vertederende glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij keek Ria aan, die het zag gebeuren, en Ria glimlachte naar hem. Hij kreeg een nog grotere glimlach. En het gezin was de hoek om, maar het blije gevoel bleef nog lang nadeinen.
Ik moest hieraan denken toen ik een rapport las van HeartMath. Het Institute of HeartMath doet wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van positieve emoties op fysiologie, kwaliteit van leven en leveren van prestaties. Lees verder…
Vragen stellen…
24 augustus 2009 door Boy van DroffelaarZoals eerder vermeld is Coaching niet vanuit eigen kennis de ander sturen in een bepaalde richting, maar is Coaching gebaseerd om vanuit onwetendheid de juiste vragen te stellen en zonder oordeel te luisteren om datgene boven tafel te krijgen wat de ander eigenlijk wel weet, maar nog niet manifest had gemaakt. Vaak is een reactie: “Verrek, nu ik het mezelf op deze manier hoor zeggen, krijg ik ineens een heel andere kijk op de zaak, en daar kan ik wat mee.’ Door middel van het geven van het support wordt dan geholpen om nieuwe realiteiten te laten ontstaan. Het stellen van de juiste vragen staat echter centraal. Degene die dat als geen ander wist was Francisco Varela (1946-2001), één van de grootste denkers aan het eind van de vorige eeuw. In zijn belangwekkende artikelen verbindt hij biologie met psychologie en filosofie. Lees verder…
